pl en de fr

Andrzej Wajda - dzieła wszystkie

Na zakończenie cyklu filmów dokumentalnych poświęconych twórczości Andrzeja Wajdy zapraszamy na projekcję trzech dokumentów "Pogoda domu niechaj będzie z Tobą", Kamera na reżysera", "Pieśń o blasku wody".

Bohaterem krótkometrażowego dokumentu "Pogoda domu niechaj będzie z Tobą" w reżyserii Andrzeja Wajdy jest Jarosław Iwaszkiewicz. Film powstał w 1979, rok przed śmiercią poety. Jarosław Iwaszkiewicz wraca do przeszłości wspominając dzieciństwo i młodość. Jest to nostalgiczna opowieść o beztroskich latach spędzonych w rodzinnym domu Iwaszkiewiczów w dworku w Kalniku koło Kijowa. Tytuł nawiązuje do jednej ze zwrotek wiersza poety „Mapa pogody” ze zbioru o tym samym tytule. Iwaszkiewicz napisał ten tomik na kilka lat przed śmiercią. Miało to być pożegnanie starego poety ze światem, ale pożegnanie spokojne, pogodne, człowieka pogodzonego z losem.

„Pogoda domu niechaj będzie z tobą
jasnego pokoju, nakrytego stołu, białego sera, mleka, kawy, wiśni,
drobnych przedmiotów, których pochodzenie my tylko znamy,
fotografii, o których my tylko coś wiemy,
Irenka, Tadzio, pani Wodzińska, twarze, które z naszego biurka zejdą do podręczników i już na zawsze,
pogoda roślin pokojowych, choinek, aloesów, pogoda naszych piesków
pogoda pogoda"

Dokument ilustrowany jest fragmentami filmu ”Panny z Wilka”, który Andrzej Wajda nakęcił na podstawie opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza o tym samym tytule. W kolejnym dokumencie „Kamera na reżysera” Andrzej Wajda wspomina okoliczności powstania filmu „Kronika wypadków miłosnych” z 1985 roku. Był to jego pierwszy film, po „Człowieku z żelaza” nakręcony w Polsce po kilkuletniej nieobecności spowodowanej sytuacją polityczną kraju. Reżyser wspomina swój trudny powrót i chęć zrobienia dzieła, które oderwie go od rzeczywistości połowy lat osiemdziesiątych i pozwoli odtworzyć na ekranie beztroskie lata dzieciństwa. Wybór padł na powieść Tadeusza Konwickiego „Kronika wypadków miłosnych”, której akcja dzieje się w Wilnie i jego okolicach w przeddzień wybuchu II wojny światowej. Ekranizując powieść Konwickiego reżyser odnajduje swój świat. Sam Tadeusz Konwicki pojawia się w jednej ze scen filmu, grając epizodyczną, ale niezwykle znaczącą dla akcji filmu rolę Nieznajomego.

Gdy Andrzej Wajda wspomina swoje filmy, mówi dużo o okolicznościach ich powstania, a także o kuchni filmowej np. o trudnościach przy operowaniu światłem, o tym jak niełatwo jest robić zdjęcia by osiągnąć efekt przenikania przez pełne światło każdej sceny filmu.

Nie obyło się też bez opowieści o konieczności zastąpienia Wilna przez Przemyśl i inne miasta, o mobilizacji polskich jeźdźców, których „pospolite ruszenie” umożliwiło nakręcenie scen z udziałem kawalerii. Nie bez wzruszenia reżyser wspomina jeden z rekwizytów - fotografię ojca, Jakuba Wajdy, która pojawia się w dłoni Nieznajomego, jako zdjęcie nieżyjącego ojca głównego bohatera.
Kolejnym wyjątkowym dokumentem prezentowanego cyklu jest "Pieśń o blasku wody", spektakl według poezji Karola Wojtyły towarzyszący LXVI Międzynarodowemu Kongresowi Eucharystycznemu we Wrocławiu zarejestrowany dla Teatru TVP w Auli Leopoldinum Uniwersytetu Wrocławskiego 30 maja 1997. Spektakl ilustrowany muzyką Henryka Mikołaja Góreckiego, „Trzy utwory w starym stylu” wyreżyserował Andrzej Wajda.

Projekcję dokumentów poprzedzi prelekcja przygotowana przez krytyka filmowego Janusza Wróblewskiego. Zapraszamy.

 

WAJDA MAJ 2018

  • Przejdź do profilu Urzędu Dzielnicy Żoliborz w serwisie Facebook
  • Przejdź do profilu Urzędu Dzielnicy Żoliborz w serwisie twitter
  • Przejdź do profilu Urzędu Dzielnicy Żoliborz w serwisie youtube
Śladami Powstańczego Żoliborza